قلّابشروع
چی شد؟ چرا!؟
سلام.
از جایی شروع شد که خسته شده بودم، از محتواهای بیمحتوا، از عکسهای بیهوده، از مطالب رنگارنگ، از ابتذال ویدیوها، از اسکرول بینهایت، اصلا از همهچی، از همهی اینها خسته شده بودم و میخواستم یه چیز ساده و خالی از همه اینها باشه. یه چیزی که بشه توش حرف زد، نوشت و نوشت، بدون تمام کلیشهها و مزخرفهای ذهنی که برام عذابآور بود؛ بدون توهین، بدون مقایسه، بدون قضاوتهای پوچ...
فکر میکردم با وجود صدا و تصویر، کتب صوتی، فیلم، وبینار و تمام تکنولوژیهای موجود، قلم و نوشته تاثیر خودش رو از دست داده، تاثیر هم داشته باشه خب دیگه خواهان نداره؛ تا روزی کتابی خوندم که داشت از دختری با نام مهتاب که موهایی قهوهای داشت و مانند آبشار پایین ریخته بود صحبت میکرد، که روز تمرین نقاشی شخصی که میخواست چهرهاش رو نقاشی کنه، مداد قهوهای کم آورد. یه لحظه به خودم اومدم، اگر این متن تصویر داشت انقدر درگیرم میکرد؟ یا اگر فیلم بود، تهش ده ثانیه میزدم عقب تا دوباره مهتاب رو ببینم و میگذشت! اما اون متن درگیرم کرد تا قدرت فکر و تجسّم و قلم رو بیشتر به روم بیاره و ...
از طرفی هم فکر میکنم ما بچّه آدمها خیلی از مشکلاتی که داریم بخاطر حرف نزدنه؛ بخاطر پر بودن دلمونه؛ بخاطر خالی نکردن دله؛ آه! این دل لامصّب!
حالا چرا قلّاب؟
اوّلش نمیدونستم، همینجوری به دلم افتاد؛ یهویی! بعدا نشستم براش علّت ساختم.
صیّادی رو آوردم تو ذهنم، طعمه رو به قلّاب وصل میکنه، به آب میندازه و ساعتها با صبر و حوصله منتظر میمونه تا بلکه قلّابش بگیره.
دنبال ریشهی کلمه رفتم، فهمیدم که ریشهاش از قلب هست! اوه چرا نمیدونستم اینو؟! بعدش گفتم خب یعنی خیلی قلب؟ دیدم که باید برم بپرسم که چرا بهش میگن قلّاب! گفتن که چون خیلی تغییر کرده. حالا ما بگیم خیلی هم نه؛ اما تغییر کرده...
بساط داره جفت و جور میشهها! قلم، قلّاب، انحنای پایانی حرف قاف که شبیه قلّاب میمونه، طعمه، دل، قلب، تغییر، خودم تغییر کنم، تغییر بدم، حرف بزنم که خالی بشم، بنویسم که تاثیر ببینم، تغییر کنم، تاثیر بذارم، تغییر بدم... اوووه چه کارایی میشه با نوشتن کرد!
حالا قلّاب چیه؟...
بدون تصویر، بی صدا، بدون ویدیو، بی وبینار، بدون صوت، بی هیچچی...
بدون چت، بی دایرکت، بدون تصویر پروفایل قابل زوم، بی دردسر و عذاب...
در کنارش با احترام، با دغدغه ، با علاقه، با حال خوب، حتی با حال بد که خوب بشه...
و امّا با قلب و امّا با ع ش ق...
ارادت.