ارتباط
حس
نگاه
صدا
لمس
کلام
نقاشی
مجسمه
نوشته
موسیقی
نمایش
عکس
فیلم
...
این ها و خیلی های دیگر مثل این ها ابزار ارتباط هستند.
ما با استفاده از این ها با یک دیگر رابطه برقرار می کنیم.
بعضی فقط برای ایجاد رابطه خلق و یا اختراع شده اند و استفاده می شوند و بعضی هنر هستند و فی نفسه دارای ارزشند اما به عنوان ابزار ارتباط نیز استفاده می شوند.
هر کدام از این ها دارای ارزش و اهمیت خاص خود هستند و جایگاه ویژه خود را دارند.
اما در این میان نوشته اثرات خاص تر و گسترده تری دارد که ما معمولا از آن غافلیم.
نوشته صدا ندارد. تصویر ندارد. جسم ندارد.
اما همه این ها و خیلی چیزهای دیگر را می شود با نوشته ایجاد کرد.
هر حسی را نمی توان به دیگران انتقال داد اما با نوشته می توان حسی را در دیگران ایجاد کرد که تا به حال تجربه آن را نداشته اند.
با نوشته می توان صحنه ای را به نحوی توضیح داد که حتی اگر کسی تصویر آن را هم ببیند آن قدر برایش ملموس نباشد و ذهنش را درگیر نکند.
آن قدر که نوشته می تواند در اعماق روح ما نفوذ کند و اثر بگذارد و مسائل مختلف را تبیین کند ابزارهای ارتباطی دیگر در این حد نمی توانند.
پس نوشتن را دریابیم اگر دنبال ارتباط بهتر با جهان و خالق آن هستیم.