یاد کن !

یاد کن از مهر پروردگارت بر زکریا، آن گاه که با ندایی آهسته با پروردگارش نجوا کرد.

خواست تا وارثی به او ببخشیم و مهرش را در دلش افزون کنیم و او را به بلایی گرفتار کنیم تا بچشد آن چه را تو چشیدی در مصیبت فرزندت حسین (علیه السلام).

ما او را به پسری بشارت دادیم که نامش تا قبل از او نبود، یحیی ! او هم شش ماه بیش تر در رحم حنانه نبود. به دست ناپاک زادگان کشته شد و آسمان چهل روز در عزایش گریست. مانند فرزندت حسین (علیه السلام).

یاد کن در کتاب از مریم. اراده کردیم تا او را فرزندی عطا کنیم در حالی که همسری نداشت. تا نشانه ای باشد برای مردمان و رحمتی از جانب ما.

فرزندش به دنیا آمد در محل قبر فرزندت حسین (علیه السلام).

مادر را از پایین پا ندا داد: غمین مباش که پروردگارت از زیر پایت جویی روان کرده.

همان که نگذاشتند جرعه ای از آن برسد به فرزندت حسین (علیه السلام).

یاد کن در کتاب از ابراهیم که او را آزمودیم به ذبح فرزندش و از او گذشتیم که آن کاری بس بزرگ بود.

و فقط یک نفر لایق آن بود، فرزندت حسین (علیه السلام).

یاد کن در کتاب از موسی که چون به آن سرزمین رسید پایش زخمی شد و خونش جاری در راه خون فرزندت حسین (علیه السلام).

یاد کن در کتاب از اسماعیل بن حزقیل که به سطاطائیل گفت: به امامم اقتدا می کنم و با او رجعت می کنم تا از دشمنان انتقام بگیرم. چون پوست صورتش را کنده بودند مانند فرزندت حسین (علیه السلام).

برداشتی آزاد از ترجمه و تفسیر برخی آیات سوره حضرت مریم.